جلد 14 -
جلد 14 - صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Riahi E. The Impact of Mandatory Pre-Class Preparation on the Effectiveness of Teaching Methods: A Comparison of Team-Based Learning and Lecture-Based Instruction. mededj 2025; 14
URL: http://mededj.ir/article-1-551-fa.html
URL: http://mededj.ir/article-1-551-fa.html
ریاحی اسماعیل. تاثیر الزام به آمادگی پیشکلاسی بر اثربخشی روشهای تدریس: مقایسه آموزش مبتنی بر تیم (TBL) و سخنرانی. مجله آموزش پزشکی. 1404; 14 ()
گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
چکیده: (549 مشاهده)
سابقه و هدف: روش یادگیری مبتنی بر تیم (TBL) به عنوان روشی فعال در آموزش پزشکی شناخته شده است، اما اجرای کامل آن با محدودیتهایی در منابع و زمان مواجه است. هدف این مطالعه، مقایسه اثربخشی TBL تعدیلشده با سخنرانی همراه با آزمون آمادگی فردی (iRAT) در آموزش مباحث علوم پایه به دانشجویان پزشکی بود.
مواد و روش ها: مطالعه بر روی دو کلاس موازی A و B انجام شد که هر دو درس فیزیولوژی اعصاب را با محتوای یکسان در ۱۱ جلسه دریافت کردند. در بخش اول (۵ جلسه)، هر دو کلاس با روش TBL آموزش دیدند. در بخش دوم (۶ جلسه)، کلاس A با روش سخنرانی پس از iRAT و کلاس B با ادامه TBL آموزش دیدند. در پایان آموزش، دو آزمون جداگانه برای هر بخش برگزار شد و نمرات iRAT و نمرات نهایی تحلیل آماری و همبستگی شدند.
یافته ها: علیرغم عملکرد کلی بهتر کلاس B، در آزمون دوم (مربوط به بخش دوم محتوا) تفاوت معنیداری بین دو گروه مشاهده نشد (۱۲/۰ = p). در کلاس A، عملکرد در آزمون دوم نسبت به آزمون اول بهطور معناداری بهبود یافت (۰۱/۰ = p)، ولی در کلاس B چنین بهبودی مشاهده نشد (۸۰/۰= p). همبستگی بین نمرات آزمون نهایی با نمرات آزمون فردی در کلاس B معنادار بود (۰۲/۰ = p) اما در کلاس A چنین ارتباطی وجود نداشت (۰۶/۰ = p). همچنین در درسی دیگر (فیزیولوژی حواس ویژه) که پس از این دوره با همان مدرس و با روش سخنرانی بدون آزمون فردی ارائه شد، کلاس B همچنان عملکرد بهتری داشت (۰۰۳/۰ = p).
نتیجه گیری: الزام دانشجویان به مطالعه پیش از کلاس از طریق آزمون فردی، حتی در بستر سخنرانی، میتواند اثربخشی مشابه TBL داشته باشد. بنابراین، در شرایطی که اجرای کامل TBL امکانپذیر نیست، استفاده از سخنرانی همراه با ارزیابی پیشکلاسی میتواند رویکردی کارآمد برای بهبود یادگیری باشد.
مواد و روش ها: مطالعه بر روی دو کلاس موازی A و B انجام شد که هر دو درس فیزیولوژی اعصاب را با محتوای یکسان در ۱۱ جلسه دریافت کردند. در بخش اول (۵ جلسه)، هر دو کلاس با روش TBL آموزش دیدند. در بخش دوم (۶ جلسه)، کلاس A با روش سخنرانی پس از iRAT و کلاس B با ادامه TBL آموزش دیدند. در پایان آموزش، دو آزمون جداگانه برای هر بخش برگزار شد و نمرات iRAT و نمرات نهایی تحلیل آماری و همبستگی شدند.
یافته ها: علیرغم عملکرد کلی بهتر کلاس B، در آزمون دوم (مربوط به بخش دوم محتوا) تفاوت معنیداری بین دو گروه مشاهده نشد (۱۲/۰ = p). در کلاس A، عملکرد در آزمون دوم نسبت به آزمون اول بهطور معناداری بهبود یافت (۰۱/۰ = p)، ولی در کلاس B چنین بهبودی مشاهده نشد (۸۰/۰= p). همبستگی بین نمرات آزمون نهایی با نمرات آزمون فردی در کلاس B معنادار بود (۰۲/۰ = p) اما در کلاس A چنین ارتباطی وجود نداشت (۰۶/۰ = p). همچنین در درسی دیگر (فیزیولوژی حواس ویژه) که پس از این دوره با همان مدرس و با روش سخنرانی بدون آزمون فردی ارائه شد، کلاس B همچنان عملکرد بهتری داشت (۰۰۳/۰ = p).
نتیجه گیری: الزام دانشجویان به مطالعه پیش از کلاس از طریق آزمون فردی، حتی در بستر سخنرانی، میتواند اثربخشی مشابه TBL داشته باشد. بنابراین، در شرایطی که اجرای کامل TBL امکانپذیر نیست، استفاده از سخنرانی همراه با ارزیابی پیشکلاسی میتواند رویکردی کارآمد برای بهبود یادگیری باشد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial (CC BY-NC)