سابقه و هدف: : با افزایش تعداد دانشجویان در کلاسهای درسی و کاهش انگیزه، توانایی به یاد آوردن اطلاعات در دانشجویان پزشکی به ویژه در درس بافتشناسی کاهش یافته است. بنابراین، استفاده از رویکردهای یادگیری فعال ضروری به نظر میرسد.
مواد و روش ها: از سال 1401 تا 1403 حدود یکسوم محتوای دوره در هر ترم در درس بافت شناسی به روش تلفیق کلاس وارونه، گروه های کوچک و ایفای نقش استاد تدریس شد. ارزشیابی رضایت سنجی در سطح اول هرم مدیفیه کرک پاتریک صورت پذیرفت. واکنش و احساس فراگیر در خصوص این سه روش آموزشی در پرسش نامه روا و پایا سوال شد. دادهها با استفاده از نرمافزار GraphPad Prism 9 و نوع تست آماری تحلیل شدند.
یافته ها: در این مطالعه 314 دانشجوی ترم اول تا چهارم دانشگاه علوم پزشکی بابل به پاسخ نامه رضایت سنجی پاسخ دادند، که از این تعداد 4/54 درصد دختر و 6/43 درصد پسر بودند. مقایسه رضایتمندی در کلاس وارونه، گروه های کوچک و ایفای نقش استاد حاکی از بالاتر بودن میانگین رضایتمندی کلاس وارونه (5345/0± 002/4) به صورت معنی داری نسبت به میانگین رضایتمندی دانشجویان در گروه های کوچک (06250/0±917/3) با 402/0P= و ایفای نقش استاد (04561/0±89/3) با 0075/0P= بود.
نتیجه گیری: یافتهها نشاندهنده اثربخشی بالاتر روش کلاس معکوس، در رضایتمندی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بابل می باشد، که از تغییر به سوی روشهای تدریس نوآورانهتر در آموزش پزشکی حمایت میکند. این در حالی است که این روش به طور معناداری نسبت به گروههای کوچک و ایفای نقش استاد توسط دانشجو امتیاز بالاتری را کسب کرد. این امر می تواند نشانه تمایل بیشتر دانشجویان در انجام انفرادی کارها نسبت به محیطهای یادگیری تعاملی باشد که نیاز به زمینه سازی و فرهنگ سازی بیشتر برای روش های یادگیری تعاملی در میان دانشجویان احساس می شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1403/10/29 | پذیرش: 1403/1/15 | انتشار: 1403/1/15