BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
URL: http://mededj.ir/article-1-476-fa.html
سابقه و هدف: یکی از چالشیترین موضوعات خصوصاً در زمان پاندمی کرونا، همکاریهای بینرشتهای در بالین و تجارب کسبشده بهواسطه آن بود. هدف از مطالعه حاضر تبیین تجارب همکاری میانرشتهای بالینی (تیمتشخیصی، درمانی و مراقبتی) در بحران کرونا در بیمارستان دی تهران بود.
مواد و روشها: این مطالعه بهصورت کیفی نیمه ساختاریافته در سال 1402، بر روی 14 تن از پرستاران، پزشکان، پیراپزشکان و کارشناسان آزمایشگاه بیمارستان دی تهران به روش هدفمند و گلوله برفی انتخاب و مصاحبه افراد انجام شد و درنهایت با استفاده از روش کلارک بروان تحلیل انجام گرفت. مدتزمان کل مصاحبهها 7 ساعت، 24 دقیقه و با استفاده از Reflective journal و همچنین تعاملات با استاد راهنما کدگذاری انجام و در نرمافزار MAX Q DA 2020 تحلیل شد. روایی و پایایی مطالعه حاضر نیز در چهار محور مقبولیت، همسانی، تأیید پذیری و انتقالپذیری تا رسیدن به اشباع ادامه داده شد.
یافتهها: تعداد 227 کد اولیه بهدستآمده بازنگری و تعداد 96 مضمون پایه، 13 مضمون سازمان دهنده و 3 مضمون فراگیر به دست آمد که شامل (تجربه و خرد جمعی در همکاری بینرشتهای، چالشها و تعارضات بینرشتهای، پیشبینی و هدفگذاری مسیر) بود.
نتیجهگیری: پژوهش حاضر نشان داده که نیاز به تعریف نقشهای جدیدی در کادر درمان بوده تا باعث بهبود راندمان درمان و افزایش همکاریهای بینرشتهای شده و به علت سرعت پیشرفت بیماری نیز تأخیر درروند درمان جایز نیست. برای تصمیمگیری مدل آبشاری از بالا به پایین پیشنهاد شد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial (CC BY-NC)