دوفصلنامه آموزش پزشکی

سابقه و هدف: مهارت‌ها و توانایی‌های هیجانی و اجتماعی که تحت عنوان هوش هیجانی مشهورند پیش‌بینی کننده موفقیت افراد در زندگی و نحوه برخورد مناسب با استرس‌هاست. ایجاد حس مسئولیت‌پذیری، ایجاد زندگی شاد و بانشاط، برخورد با موقعیت‌های خطرناک، ایجاد روحیه همکاری و کمک به دیگران از پیامدهای هوش است. هیجانی از جمله پیش بینی کننده‌های قوی پیشرفت و موفقیت تحصیلی نیز می‌باشد و میتوان آن را یک رکن اساسی رسیدن به موفقیت و پیشرفت تحصیلی دانست که با روش های مناسب قابل ارتقا هستند، از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی هوش هیجانی در دانشجویان پزشکی طراحی و اجرا گردید.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر با توجه به ماهیت موضوع، اهداف و فرضیات پژوهش یک مطالعه تحلیلی مقطعی با توجه به هدف از نوع کاربرد ی و بر اساس روش پژوهش، از نوع توصیفی و همبستگی می‌باشد. که دانشجویان رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل را از نظر هوش هیجانی در سال تحصیلی ۱۴۰۲ مورد بررسی قرار داده است. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه هوش هیجانی بار – آن بوده است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه۲۶ تحلیل شد. معنی داری در سطح ۰/۰۵ در نظر گرفته شد.
یافته ها: در این پژوهش ۲۷۸ دانشجوی پزشکی از مقاطع مختلف شرکت کرده اند. میانگین نمره آزمون هوش هیجانی و انحراف معیار آن به ترتیب ۳۲۱/۰۴ و ۴/۳۶۵ بود.
نتیجه گیری: دستیابی هرچه بیشتر به مؤلفه های هوش هیجانی، موجب تقویت ظرفیت فرد برای قبول واقعیت‌ها، افزایش انعطاف‌پذیری، توانایی حل مشکلات هیجانی، توانایی مقابله با استرس و تکانه‌ها می‌شود(۳۰) با گنجاندن مفهوم هوش هیجانی در برنامه‌های آموزشی می‌توان به دانشجویان کمک کرد تا بهتر با فشارهای تحصیلی مقابله کنند و کمتر دچار مشکلات هیجانی و انصراف از تحصیل شوند.