دوفصلنامه آموزش پزشکی

سابقه و هدف: اعتقاد به افزایش اثربخشی مراقبت از بیمار از طریق مشارکت و کار تیمی منجر به تأکید ویژه بر لزوم آماده کردن تمامی دانشجویان حرفه های گروه پزشکی از طریق یادگیری بین حرفه ای شده است. این مطالعه با هدف تعیین آمادگی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کردستان برای آموزش بین حرفه ای و عوامل مرتبط با آن، اجرا گردید.

مواد و روشها: این مطالعه از نوع مقطعی بود. جامعه مورد مطالعه دانشجویان دانشکده های پزشکی، بهداشت، پرستاری و پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کردستان بودند که از بین آنها 700 نفر به عنوان نمونه انتخاب شده و مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار مطالعه پرسشنامه ای دو بخشی مطالعه یمانی و همکاران شامل مشخصات جمعیت شناسی و 19 سئوال در مورد آموزش بین حرفه ای بود. داده های جمع آوری شده با نرم افزار  SPSS نسخه 20 مورد آنالیز قرار گرفتند.

یافته ها: میانگین نمره کلی دیدگاه دانشجویان مورد بررسی برابر با 9/94±70/84 بود. بیشترین نمره میانگین در بین گویه های مورد بررسی، مربوط به گویه "یادگیری اشتراکی قبل از فراغت از تحصیل به من کمک می کند تا بهتر به کار تیمی بپردازم" بود و کمترین نمره میانگین کسب شده مربوط به گویه "مهارت من در حل مسائل بالینی فقط از طریق همراهی با فراگیران هم رشته خودم ارتقا می یابد" بود. بین دیدگاه دانشجویان کارشناسی و دانشجویان بالاتر از کارشناسی، تفاوت وجود داشت و این تفاوت از نظر آماری معنی دار بود (0/03=p).

نتیجه گیری: نتایج مطالعه بیانگر آن است که آموزش بین حرفه ای از دیدگاه دانشجویان این دانشگاه دارای اهمیت زیادی است و ویژگی های جمعیت شناسی در این مورد دخالت چندانی ندارند.