fa بررسی تاثیرآموزش مهارت مصاحبۀ انگیزشی به دانشجویان دندانپزشکی بر شاخص بهداشت دهان بیماران مراجعه کننده به بخش پریودانتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>خلاصه</strong></p> <p dir="RTL"><strong>سابقه و هدف:</strong> روش مصاحبۀ انگیزشی<span dir="LTR">(Motivational Interviewing) </span>&nbsp;که اخیراً در مباحث آموزش بهداشت دهان مورد توجه قرار گرفته است، یک تکنیک غیر تدافعی به منظور تسریع در تغییر رفتار بهداشتی می باشد. هدف کلی این مطالعه بررسی تاثیر آموزش مهارت مصاحبۀ انگیزشی به دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران &nbsp;بر شاخص های بهداشتی دهان در بیماران مراجعه کننده به بخش پریودانتیکس بوده است.</p> <p dir="RTL"><strong>مواد و روشها:</strong> این فرایند آموزشی بر روی 12 دانشجوی دندانپزشکی در گروه پریودانتیکس دانشکدۀ دندانپزشکی تهران انجام شد. ابتدا یک کارگاه یک روزه به همراه یک جزوۀ آموزشی جهت آشنایی دانشجویان دندانپزشکی با اهمیت بهداشت دهان در بیماران و روش های مختلف انجام بهداشت دهان برگزار شد. این جزوۀ آموزشی برگرفته از بخش &quot;مصاحبۀ انگیزشی&quot; از چاپ پنجم&nbsp; کتاب <span dir="LTR">Clinical Periodontology and Implant Dentistry</span> بوده است. سپس برای دانشجویان یک کارگاه 2 ساعته جهت آموزش مصاحبۀ انگیزشی به روش <span dir="LTR">role playing</span> گذاشته شد. به این صورت که دانشجویان به گروه های سه تایی تقسیم شدند. در هر گروه یک دانشجو نقش بیمار، دانشجوی دوم نقش دندانپزشک، و دانشجوی سوم نقش <span dir="LTR">observer</span> را بر عهده گرفت واین نقش در بین این دانشجویان می چرخید. ابتدا به هر گروه سه سناریو در مورد شرایط سه بیمار فرضی ارائه شده و از هر دانشجو خواسته شد تا نقش یکی از بیماران را اجرا کند. سپس از دانشجویان درخواست شد تا در پروسۀ درمان بیماران خود &quot;آموزش بهداشت دهان&quot; را بر اساس&nbsp; روش مصاحبۀ انگیزشی یا روش متداول انجام دهند.&nbsp; به دانشجویی که نقش <span dir="LTR">observer</span> را داشت یک چک لیست داده شد تا مهارت دانشجوی دیگر را در اجرای تکنیک &quot;مصاحبۀ انگیزشی&quot; ارزیابی کند. شاخص رعایت بهداشت دهان ( &nbsp;<span dir="LTR">plaque index</span> <span dir="LTR">O&rsquo;Leary</span>) در آغاز هر جلسۀ درمانی، دو هفته و&nbsp; دو&nbsp; ماه&nbsp; پس از آموزش &nbsp;در پروندۀ بیماران مراجعه کننده به بخش پریودانتیکس ثبت&nbsp; شد. به این ترتیب تغییرات این شاخص که نشانگر میزان همکاری بیمار در رعایت بهداشت دهان است مورد ارزیابی قرار داده شد.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته ها:</strong> میزان تغییر پلاک ایندکس در ابتدا در مقایسه با 2 هفته پس از فرایند آموزشی در گروه مصاحبۀ انگیزشی (51/33<span dir="LTR">&plusmn;</span>9/75) نسبت به گروه شاهد (29/33<span dir="LTR">&plusmn;</span>11/75) از لحاظ آماری معنادار بود (0/006=<span dir="LTR">P value</span>). همچنین میزان تغییر پلاک ایندکس در ابتدا در مقایسه با 2 ماه پس از فرایند آموزشی در گروه مصاحبۀ انگیزشی (49/16<span dir="LTR">&plusmn;</span>9/92) نسبت به گروه شاهد (22/50<span dir="LTR">&plusmn;</span>7/09) از لحاظ آماری معنادار بود (0/001><span dir="LTR">P value</span>).</p> <p><strong><span dir="RTL">نتیجه گیری:</span></strong><span dir="RTL"> آموزش این تکنیک به دانشجویان دندانپزشکی در مقایسه با روش متداول آموزش بهداشت منجر به بهبود قابل توجه شاخص بهداشت دهان، افزایش همکاری بیماران جهت مراجعه در جلسات پیگیری، و بقاء نتایج درمان پریودنتال پس از 2 ماه شده است. با توجه به نامناسب بودن بهداشت دهان در بسیاری از بیماران پریودنتال در ایران (که خود مهمترین عامل در بروز بیماری پریودنتال است)، می توان با آموزش این تکنیک به دانشجویان دندانپزشکی در ارتقاء سطح بهداشت دهان در جامعه مؤثر بود و با پیشگیری از بروز این بیماری از بسیاری از هزینه های درمانی در جامعه کاست.</span></p> <p><strong>ABSTRACT</strong></p> <p><strong>BACKGROUND AND OBJECTIVE:</strong> Motivational interviewing (MI) has recently come to interest in the field of oral hygiene. It is a non-defense technique that aims at facilitation of attitude change. The purpose of this study was to define the effect of MI training on dental students of Tehran University of Medical Sciences (TUMS) on oral health index of referring patients.</p> <p><strong>METHODS:</strong> This study was performed on12 dental students in periodontics department in TUMS. First a workshop was carried out for oral health education. Then the method of MI training by role play model was conducted in a complementary workshop. The students were divided in 3 groups. The first student played the role of patient and the second played the role of dentist, and the third one played the role of referee. The students were asked to role play the scenarios of 3 different patients. After the completion of MI training program, they trained their patients with regard to oral hygiene according to MI or conventional method. O&rsquo;Leary plaque index of referred patients were registered at baseline, 2 weeks, and 2 months after intervention by students to define the effect of MI training or conventional method on patients&rsquo; oral health index.</p> <p><strong>FINDINGS:</strong> The plaque index changes from baseline to two weeks after training in MI group (51.33&plusmn;9.79) was significantly different from control group (29.33&plusmn;11.75) (Pvalue=0.006). Also the plaque index changes from baseline to two months after training in MI group (49.16&plusmn;9.92) was significantly different from control group (22.50&plusmn;7.09) (Pvalue<0.001).</p> <p><strong>CONCLUSION: </strong>Application of MI resulted in more improvement of oral health indices, adherent to follow up visits, and sustained effect of treatment comparing with the conventional training. Considering the inappropriate oral hygiene in periodontal patients (that is an important cause of periodontitis) training of oral hygiene to dental students via this method might decrease the incidence of periodontal disease and medical expenses.</p> مهارت مصاحبۀ انگیزشی, دانشجویان دندانپزشکی, بهداشت دهان Motivational interviewing skills, Dental students, Oral Health 20 26 http://mededj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-65&slc_lang=fa&sid=1 Neda Moslemi ندا مسلمی 1003194753284600946 1003194753284600946 No دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران Tehran University of Medical Sciences Rayka Jamali رایکا جمالی 1003194753284600947 1003194753284600947 Yes Tehran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تهران