واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان افشار، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.
چکیده: (874 مشاهده)
سابقه و هدف: بهداشت دست بهعنوان مهمترین اقدام در پیشگیری از عفونتهای بیمارستانی مطرح است. با اینحال، کارکنان مراقبتهای بهداشتی اغلب پایبندی ضعیفی به رعایت بهداشت دست نشان میدهند. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر یک مداخله آموزشی ساختاریافته بر دانش، نگرش و عملکرد خودگزارشدهی و همچنین رعایت عینی بهداشت دست در بین کارکنان مراقبتهای بهداشتی بیمارستان افشار یزد انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه مداخلهای از نوع قبل و بعد بر روی ۷۱ نفر از کارکنان مراقبتهای بهداشتی انجام شد. مداخله آموزشی شامل کارگاههای متمرکز، توزیع ابزارهای کمکحافظه و آموزش مجازی بود. رعایت بهداشت دست بر اساس استاندارد "پنج لحظه کلیدی" سازمان بهداشت جهانی بهصورت مشاهده نامحسوس و دانش، نگرش و عملکرد خودگزارشدهی با پرسشنامه محققساخته ارزیابی شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۳ تحلیل شدند.
یافته ها: رعایت بهداشت دست بهطور معناداری از 16% (۱۹۶ از ۱۲۲۵ موقعیت) قبل از مداخله به 21% (۲۳۲ از ۱۱۱۱ موقعیت) پس از مداخله افزایش یافت (002/۰ = P). این بهبود در چهار موقعیت از پنج موقعیت کلیدی معنادار بود، اما رعایت در موقعیت "پس از تماس با محیط اطراف بیمار" بهطور معناداری از 23% به 9% کاهش یافت (001/۰ = P). برخلاف بهبود رفتاری، نمرات دانش، نگرش و عملکرد خودگزارشدهی شرکتکنندگان تغییر معناداری نداشت.
نتیجه گیری: مداخله آموزشی متمرکز توانست رعایت بهداشت دست را بهبود بخشد، اگرچه این بهبود در تمام موقعیتها یکسان نبود. شکاف بین عملکرد گزارششده و مشاهدهشده و همچنین الگوی متفاوت پایبندی در موقعیتهای مختلف، لزوم تمرکز بر مداخلات رفتاری هدفمند و تغییر نگرش بهویژه در موقعیتهای "کمخطرتر" را نشان میدهد.
شمارهی مقاله: e24
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1404/6/17 | پذیرش: 1404/10/21 | انتشار: 1404/1/15