جلد 14 -
جلد 14 - صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
چکیده: (2825 مشاهده)
حرفه پرستاری در طول سال‌ها به طور قابل توجهی تکامل یافته و منجر به ایجاد برنامه‌های دکتری با هدف ارتقاء کیفیت آموزش و عملکرد پرستاری شده است. مطالعه حاضر به بررسی تطبیقی نظام آموزشی و برنامه درسی دکترای پرستاری در استرالیا و ایران با تمرکز بر ساختار، محتوا و نتایج برنامه‌ها می‌پردازد. با توجه به اهمیت پرستاری به عنوان یکی از ارکان اصلی سیستم بهداشت و درمان، درک تفاوت‌ها و شباهت‌های این دو نظام آموزشی می‌تواند به بهبود کیفیت آموزش و تربیت پرستاران کمک کند.
مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی-تطبیقی در سال ۱۴۰۴ انجام شد. نظام آموزش دکترای پرستاری ایران با عناصر برنامه آموزشی استرالیا مقایسه گردید. داده‌ها پس از جستجوی اینترنتی جمع‌آوری و با استفاده از مدل بردی در چهار مرحله توصیف، تفسیر، هم‌جواری و مقایسه تحلیل شدند.
یافته ها: اولین دوره دکترای پرستاری در ایران در سال ۱۳۷۴ در دانشگاه علوم پزشکی تبریز راه‌اندازی شد. در استرالیا نیز آموزش رسمی پرستاری از سال ۱۹۰۳ با تأسیس دانشکده پرستاری دانشگاه سیدنی آغاز شد. هر دو نظام بر اهمیت تحقیق و توسعه مهارت‌های بالینی تأکید دارند و دانشجویان ملزم به گذراندن کارآموزی در محیط‌های بالینی هستند.تفاوت اصلی در ساختار برنامه درسی است؛ ایران بر دروس نظری و کارگاه‌های عملی تمرکز دارد، در حالی که استرالیا بر آموزش مبتنی بر شواهد و همکاری بین‌حرفه‌ای تأکید می‌کند.
نتیجه گیری: تفاوت بین رویکردهای آموزشی در این تحلیل تطبیقی، شباهت‌ها و تفاوت‌های متمایز در سیستم‌های آموزشی و برنامه‌های درسی را نمایان می‌سازد. در حالی که هدف هر دو کشور تربیت متخصصان پرستاری است، این رویکردها بازتاب‌دهنده زمینه‌های فرهنگی و مراقبتی خاص هر کشور هستند. درک این تفاوت‌ها می‌تواند به بهبود آموزش پرستاری و ارتقاء کیفیت مراقبت‌های بهداشتی در آینده کمک کند.
مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی-تطبیقی در سال ۱۴۰۴ انجام شد. نظام آموزش دکترای پرستاری ایران با عناصر برنامه آموزشی استرالیا مقایسه گردید. داده‌ها پس از جستجوی اینترنتی جمع‌آوری و با استفاده از مدل بردی در چهار مرحله توصیف، تفسیر، هم‌جواری و مقایسه تحلیل شدند.
یافته ها: اولین دوره دکترای پرستاری در ایران در سال ۱۳۷۴ در دانشگاه علوم پزشکی تبریز راه‌اندازی شد. در استرالیا نیز آموزش رسمی پرستاری از سال ۱۹۰۳ با تأسیس دانشکده پرستاری دانشگاه سیدنی آغاز شد. هر دو نظام بر اهمیت تحقیق و توسعه مهارت‌های بالینی تأکید دارند و دانشجویان ملزم به گذراندن کارآموزی در محیط‌های بالینی هستند.تفاوت اصلی در ساختار برنامه درسی است؛ ایران بر دروس نظری و کارگاه‌های عملی تمرکز دارد، در حالی که استرالیا بر آموزش مبتنی بر شواهد و همکاری بین‌حرفه‌ای تأکید می‌کند.
نتیجه گیری: تفاوت بین رویکردهای آموزشی در این تحلیل تطبیقی، شباهت‌ها و تفاوت‌های متمایز در سیستم‌های آموزشی و برنامه‌های درسی را نمایان می‌سازد. در حالی که هدف هر دو کشور تربیت متخصصان پرستاری است، این رویکردها بازتاب‌دهنده زمینه‌های فرهنگی و مراقبتی خاص هر کشور هستند. درک این تفاوت‌ها می‌تواند به بهبود آموزش پرستاری و ارتقاء کیفیت مراقبت‌های بهداشتی در آینده کمک کند.
شماره‌ی مقاله: e6
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |