:: دوره 5، شماره 1 - ( 12-1395 ) ::
جلد 5 شماره 1 صفحات 1-11 برگشت به فهرست نسخه ها
روان‌سنجی مقیاس نگرش به آموزش از طریق تلفن همراه در دانشجویان رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران
چکیده:   (794 مشاهده)
سابقه و هدف: پذیرش تلفن همراه در فضای آموزشی از چالش‌های آموزشی سالیان اخیر است. این مطالعه با هدف روان سنجی مقیاس نگرش به آموزش از طریق تلفن همراه انجام گرفت.
مواد و روشها: این مطالعه روان‌سنجی برروی ۱۲۰ از دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران درسال ۱۳۹۶ انجام گرفت. ابزار اولیه ۲۱ سؤالی این مطالعه پس از کسب اجازه از نویسنده اصلی به زبان فارسی ترجمه شد. سپس روند روان سنجی مقیاس، شامل بررسی ضریب تأثیر، شاخص روایی محتوی، نسبت روایی محتوی با قضاوت ۱۰ متخصص؛ و روایی سازه آن با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی صورت گرفت. تجانس درونی ابزار با ضریب آلفای کرونباخ تعیین گردید و به ‌وسیله روش آزمون باز آزمون پایایی ثبات ابزار مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: در مقیاس اولیه ۲۱ سؤالی بر اساس شاخص ضریب تأثیر بالای ۵/۱ و شاخص محتوی بالای ۶۲/۰ و نسبت روایی بالای ۷/۰، ۲۰ سوال حفظ شد. بر اساس تحلیل عاملی اکتشافی تمامی این ۲۰ سؤال در ابزار باقی ماندند. با در نظر گرفتن ارزش ویژه بالای ۱ برای هر عامل، چهار عامل فواید یادگیری، محدودیت‌های یادگیری، قابلیت کاربرد، آزادی عمل استخراج شد. این مقیاس قادر به پیش‌بینی ۵۱۶/۶۸% از تغییرات کل مقیاس بود.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه شاهد مناسبی در خصوص استحکام ساختار عاملی و پایایی ابزار نگرش به آموزش از طریق تلفن همراه است. این نتایج می‌تواند جهت سنجش نگرش دانشجویان در زمینه استفاده از تلفن همراه در دانشگاه‌ها و سایر مؤسسات آموزشی مورداستفاده قرار گیرد.
واژه‌های کلیدی: روایی، پایایی، روان‌سنجی، تلفن همراه
متن کامل [PDF 270 kb]   (142 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۶/۲۹ | پذیرش: ۱۳۹۶/۶/۲۹ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۲۹


XML   English Abstract   Print



دوره 5، شماره 1 - ( 12-1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها